ZESPÓŁ

Dyrektor projektu

Prof. dr hab.

Prof. dr hab. Wojciech Knap uzyskał tytuł magistra i doktora na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jego doktorat dotyczył właściwości terahercowych (dalekiej podczerwieni) półprzewodników o wąskiej szczelinie HgTe i InSb. Po uzyskaniu tytułu Doktora (1985) otrzymał stanowisko Profesora na Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Fizyki. W 1987 r. przeniósł się do Francji, aby pracować jako Profesor Nadzwyczajny na Uniwersytecie w Montpellier, w Laboratorium Wysokich Pól Magnetycznych w Grenoble, oraz w Laboratorium Impulsowych Pól Magnetycznych w Toulouse.

Z-ca Dyrektora projektu

Prof. IWC, dr hab. inż.

Prof. IWC, dr hab. inż. Grzegorz Cywiński od 25 lutego 2020 r. Profesor Instytutu Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk. Od 2015 pełni rolę adiunkta i zastępcy Kierownika Laboratorium TeraGaN w Instytucie Wysokich Ciśnień PAN. W roku 2004 obronił doktorat z dziedziny fizyki półprzewodników w Instytucie Fizyki PAN. W 1995 roku otrzymał licencjat i tytuł magistra inżyniera w dziedzinie mikroelektroniki i przyrządów półprzewodnikowych oraz uzyskał dyplom z wyróżnieniem w Petersburgu w Rosji. Posiada dwudziestokilkuletnie doświadczenie w wielu dziedzinach nauki i inżynierii: epitaksji wiązki molekularnej (azotki, tellurki, selenki, grafen, etc.), w pracy z optycznymi przyrządami na bazie GaInN/AlInGaN pracujących w telekomunikacyjnych długościach fal, tranzystorami HEMT GaN/AlGaN pracujących dla zakresów mikrofal i teraherców oraz w pracy z lateralnymi diodami Schottky’ego na bazie 2DEG GaN/AlGaN, które są potencjalnie użyteczne do powielania częstotliwości oraz mieszania sygnałów na wysokich częstotliwościach. Obecnie zajmuje się m.in. przyrządami FinFET oraz „edgeFET” na bazie 2DEG GaN/AlGaN do badań i zastosowań w technologii wysokiej częstotliwości.

Grupa zarządzająca

Mgr

Mgr Katarzyna Kołys ukończyła studia podyplomowe z zakresu Dyplomacji Kulturalnej i od zawsze interesowała ją praca w międzynarodowym i interdyscyplinarnym środowisku. Swoją karierę rozpoczęła od organizacji prestiżowego Symposium on Fusion Technology dla 750 światowej klasy ekspertów z dziedziny fuzji termojądrowej. Współpracowała z naukowcami, przedstawicielami władz i mediów, osobami ze środowisk kreatywnych i start up-ów. Jest nagradzanym ekspertem marketingu naukowego i komunikacji. Promowane przez nią projekty zostały nagrodzone na wystawach wynalazków i innowacji m.in.: na Tajwanie, w Korei Południowej i w Europie. W Japonii i we Włoszech brała udział w wydarzeniach promujących naukę polską. We wrześniu 2018 r. dołączyła do grupy zarządzającej CENTERA.

Mgr

Mgr Anna Kryńska uzyskała dyplom magistra na Wydziale Zarządzania Politechniki Białostockiej. W latach 2008 – 2019 pracowała na Politechnice Białostockiej, prowadząc między innymi: studia doktoranckie oraz program Erasmus. Zajmowała się także administracyjną obsługą Studium Języków Obcych PB. Ukończyła Studia Podyplomowe na kierunku Zarządzanie Projektami Unii Europejskiej.

Mgr

Mgr Bożena Stoczko jest absolwentką administracji na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Białymstoku. W projekcie MAB CENTERA wykorzystuje swoje wieloletnie doświadczenie zawodowe, które zdobyła w białostockim dziekanacie do sprawnej organizacji pracy Dyrekcji i pracowników naukowych. Zarówno na Politechnice Białostockiej, jak i w obecnej pracy jest ceniona za swoje kompetencje i życzliwe podejście do wszystkich pracowników. Odbyła różne szkolenia administracyjne m.in. na temat komunikacji oraz transferu technologii i własności intelektualnej.

Dr

Dr Lech Trzeciak ma silne zaplecze biomedyczne, ukończył studia na Uniwersytecie Medycznym w Warszawie, przez kilka lat pracował w zawodzie jako lekarz, prowadząc jednocześnie badania w dziedzinie biochemii, biologii molekularnej i genetyki. Odwiedził szpital św. Bartłomieja w Londynie w 1991 r., University of Washington w 1994 – 1995 jako Fulbright Scholar i Institute of Virology w Kolonii 2014. W roku 1999 uzyskał doktorat z genetyki raka. Ukończył studia podyplomowe z biostatystyki na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi w 2014 r.

Profesorowie i młodzi doktorzy

Prof. IWC PAN

Kierownik Grupy Badawczej nr 3

Prof. IWC PAN Alvydas Lisauskas otrzymał w 1995 r. dyplom z fizyki na Uniwersytecie Wileńskim. Stopień doktora nauk fizycznych uzyskał w 2001 r. w Royal Institute of Technology w Sztokholmie. W 2002 r. dołączył do Grupy Ultraszybkiej Spektroskopii i Fizyki Terahercowej na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie, pracując nad nowymi urządzeniami półprzewodnikowymi do zastosowań THz. Od 2014 roku jest profesorem i wiodącym naukowcem na Uniwersytecie Wileńskim na Litwie.

Prof. IWC PAN

Kierownik Grupy Badawczej nr 4

Prof. IWC PAN Dmitri V. Lioubtchenko urodził się w Rosji w 1971 roku. Otrzymał tytuł naukowy inżyniera, magistra oraz stopień doktora w zakresie fizyki stosowanej i matematyki na Wydziale Elektroniki Fizycznej i Kwantowej Moskiewskiego Instytutu Fizyki i Technologii, odpowiednio w latach 1993, 1994 i 1998 r. W latach od 1994 do 1997 pracował w Instytucie Radioinżynierii i Elektroniki Rosyjskiej Akademii Nauk w Moskwie. Następnie w latach 1997 – 1998 był profesorem wizytującym na Uniwersytecie w Liverpoolu. W 1998 r. dołączył do Laboratorium Radiowego Politechniki Helsińskiej, obecnie Uniwersytetu Aalto w Finlandii, gdzie został docentem.

Prof. dr hab. inż.

Kierownik Grupy Badawczej nr 5

Prof. dr hab. inż. Thomas Skotnickiw latach 1985–1999 pracował w laboratoriach badawczych France Telecom. W roku 1999  dołączył do firmy STMicroelectronics, gdzie uzyskał status pierwszego “Company Fellow” oraz pełnił rolę pierwszego “Technical Vice-President”. Opracował nowatorską technologię FDSOI UTBB, która dziś jest wykorzystywana przez globalne firmy elektroniczne:  STMicroelectronics, GF i Samsung. Obecnie pełni kilka funkcji: jest Liderem Grupy Badawczej nr 5 w projekcie MAB CENTERA (Międzynarodowa Agenda Badawcza), Profesorem Instytutu Wysokich Ciśnień PAN, a także Politechniki Warszawskiej. Posiada 80 patentów. Jest autorem prawie 500 artykułów naukowych z dziedziny technologii CMOS oraz pozyskiwania energii z otoczenia (energy harvesting) oraz kilku rozdziałów książek. Nadzorował także 34 rozprawy doktorskie.

Prof. IWC PAN

Prof. IWC PAN Sergey Ganichev otrzymał tytuł magistra i doktora Leningradzkiego Instytutu Politechnicznego w Rosji odpowiednio w latach 1980 i 1984. W 1997 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego Instytutu Fizyko-Technicznego A.F. Ioffe w Petersburgu, a w roku 2002 na Uniwersytecie w Ratyzbonie. W latach 1980–2005 pracował w Instytucie A.F. Ioffe w Petersburgu. W latach 1992-1994 był stypendystą programu Alexandra von Humbolda na Uniwersytecie Technicznym w Monachium. W 1992 roku podjął pracę w Instytucie Fizyki Doświadczalnej i Stosowanej na Uniwersytecie w Ratyzbonie w Niemczech. Jego zainteresowania badawcze obejmują: zjawiska nierównowagowe i nieliniowe w półprzewodnikach wzbudzanych intensywnymi terahercowymi polami elektrycznymi laserów dalekiej podczerwieni o dużej mocy, tunelowanie i zjawiska fotoelektryczne w półprzewodnikach i strukturach półprzewodnikowych, podgrzewanie gazu elektronowego promieniowaniem, detektory promieniowania podczerwonego, molekularne lasery gazowe i spektroskopię terahercową.

Prof. IWC PAN

Prof. IWC PAN Valentin Kachorovskii urodził się w Rosji w 1962 roku. W 1989 r. uzyskał dyplom z fizyki półprzewodników w Instytucie Fizyczno-Technicznym Ioffe w Petersburgu. Obecnie pracuje jako Senior Researcher na Wydziale Teorii Zjawisk Elektrycznych i Optycznych w Półprzewodnikach w Instytucie Fizyczno-Technicznym Ioffe. Jest autorem lub współautorem ponad 120 artykułów naukowych opublikowanych w recenzowanych czasopismach i materiałach konferencyjnych. Jego zainteresowania badawcze obejmują: transport w układach nieuporządkowanych, zjawiska zależne od spinów w strukturach niskowymiarowych, dynamikę fal plazmowych oraz elektronikę terahercową.

Prof. dr hab.

Prof. dr hab. Valeri Mikhnev ukończył studia na Wydziale Fizyki Radiowej Białoruskiego Państwowego Uniwersytetu w 1979 r. W roku 2003 uzyskał stopień doktora nauk technicznych w Instytucie Fizyki Stosowanej Narodowej Akademii Nauk Białorusi. Od 1979 do 2011 r. był pracownikiem naukowym, a następnie kierownikiem Laboratorium Metod Mikrofalowych do Badań Nieniszczących w Instytucie Fizyki Stosowanej Narodowej Akademii Nauk Białorusi w Mińsku.

Prof. IWC PAN

Prof. IWC PAN Sergey L. Rumyantsev tytuł magistra uzyskał w Leningradzkim Instytucie Elektrotechnicznym w Rosji w 1977 r. Doktorat z fizyki obronił w 1986 roku w Leningradzkim Instytucie Politechnicznym, zaś habilitację w Instytucie Fizyki i Technologii im. A. F. Ioffe w 1996 r. W latach 1977 – 1980 pracował w Instytucie Fizyki i Technologii im. A. F. Ioffe w Petersburgu oraz od 1977 do 1989 roku w Korporacji Przemysłowej i Naukowej „Svetlana”.

Prof. dr hab.

Prof. dr hab. Yevhen Yashchyshyn otrzymał dyplom magistra inżyniera w 1979 roku na Politechnice Lwowskiej. Doktorat obronił w 1986 r. w Moskiewskim Państwowym Instytucie Elektroniki i Matematyki. Habilitację w dziedzinie elektroniki uzyskał na Politechnice Warszawskiej w 2006 r. Od 1999 r. jest pracownikiem Instytutu Radioelektroniki i Technologii Multimedialnych (IRTM) Politechniki Warszawskiej. W 2002 r. został kierownikiem Laboratorium Antenowego, a w 2009 r. Kierownikiem Działu Radiokomunikacji IRTM, Politechniki Warszawskiej.

Prof.

Prof. Sergey N. Vainshtein tytuł magistra uzyskał z wyróżnieniem z zakresu elektroniki fizycznej w Leningradzkim Instytucie Politechnicznym w 1978 r. W latach 1978–1981 pracował w przemyśle, jako inżynier i główny inżynier, gdzie zajmował się emitującymi światło urządzeniami próżniowymi. W 1981 r. rozpoczął pracę w Instytucie Fizyko-Chemicznym Ioffe w Petersburgu. W roku 1992 r. został zatrudniony jako Senior Scientist w Instytucie Fizyko-Chemicznym Ioffe. Swoją karierę kontynuował w Finlandii jako Visiting Researcher oraz Senior University Researcher w Oulu. Następnie został zatrudniony na stanowisku profesora naukowego w VTT. Od stycznia 2020 dołączył do projektu CENTERA. Jego zainteresowania badawcze obejmują: przełączanie lawinowych ekstremalnych gęstości prądu w strukturach bipolarnych Si i GaAs oraz w pełni elektronicznych emiterów THz. Sergey Vainshtein jest twórcą koncepcji nowego zjawiska fizycznego, które nazwał Collapsing Field Domains (CFD) w GaAs.

Dr inż.

Dr inż. Maciej Haras urodził się w Gdańsku w 1984 roku. Tytuł magistra inżyniera energoelektroniki na Politechnice Gdańskiej i Politechnice w Grenoble uzyskał w 2008 roku. Jego doktorat z nanotechnologii na Université Lille-1 (2016 r.) za badania generatorów termoelektrycznych na bazie krzemu, został ogłoszony najlepszym doktoratem (nagroda z Université Catholique de Lille). W roku 2011 dołączył do STMicroelectronics R&D, gdzie pracował nad sposobami pozyskiwania energii dla urządzeń pracujących w sieci IoT (Internet of Things). W 2014 roku rozpoczął pracę w IEMN, gdzie badał kompatybilne z CMOS generatory termoelektryczne i właściwości mechaniczne nanodrutów krzemowych. Obecnie pracuje w projekcie MAB CENTERA, a także jako adiunkt w Politechnice Warszawskiej.

Dr

Dr Aleksandra Krajewska jest absolwentką Wydziału Nowych Technologii i Chemii Wojskowej Akademii Technicznej. Stopień magistra inżyniera chemii o specjalizacji materiały niebezpieczne i ratownictwo chemiczne uzyskała w 2012 roku. Swoją pracę doktorską pt. „Modyfikacja struktur grafenowych do zastosowań w fotonice i elektronice” realizowała na Wydziale Nowych Technologii i Chemii WAT na kierunku Inżynieria Materiałowa. Stopień doktora nauk technicznych w dyscyplinie inżynieria materiałowa, specjalność: materiały funkcjonalne uzyskała w 2019 roku. Aleksandra Krajewska w okresie od 11.2012 do 09.2019 r. pracowała w Zakładzie Epitaksji i Charakteryzacji Instytutu Technologii Materiałów Elektronicznych.

Dr

Dr Kamil Stelmaszczyk jest absolwentem Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie również obronił doktorat z fizyki w 2003 r. W latach 2004-2005 przebywał na stypendium Fundacji Aleksandra von Humboldta na Uniwersytecie w Berlinie, gdzie pracował w grupie Profesora Ludgera Wöste. Prowadził badania nad nasyceniowymi przestrzennymi solitonami optycznymi, w szczególności nad efektem wytwarzania superkontinuum, zakończone w 2012 r. habilitacją. Pracował w wiodących instytucjach naukowych w Niemczech: na Uniwersytecie Friedricha Schillera w Jenie, Wolnym Uniwersytecie w Berlinie, w Centrum Helmholtza w Dreźnie-Rossendorf oraz Centrum Helmholtza w Berlinie. Od 2019 r. pracuje w Centrum Badań i Zastosowań Terahercowych – MAB CENTERA.

Dr

Dr Piotr A. Dróżdż urodził się w 1990 roku w Polsce. Ukończył studia doktoranckie na Uniwersytecie Warszawskim w 2019 roku. W tym samym roku dołączył do grupy badawczej (WG4) prof. Dmitry Lyubchenko w projekcie MAB CENTERA. Doświadczenie w dziedzinie fizyki i wytwarzania nanostruktur półprzewodnikowych opartych na azotku galu, a także chęć odkrywania pogranicza nauki i techniki, wpłynęły na kształt jego obecnych zainteresowań badawczych, które koncentrują się na zastosowaniu technologii azotkowych w celu wytwarzania elementów aktywnych do zastosowań THz.

Dr inż.

Dr inż. Cezary Kołaciński studiował na Politechnice Warszawskiej i uzyskał tytuł magistra w 2013 roku. Po ukończeniu studiów dołączył do Instytutu Technologii Elektronowej, jako inżynier do spraw projektowania układów scalonych. Jednocześnie rozpoczął studia doktoranckie w dziedzinie niskoszumowych obwodów odczytu THz. Badania zakończył w 2017 r. obroną rozprawy doktorskiej zatytułowanej „Wielokanałowe, zintegrowane systemy odczytu dla detektorów THz opartych na FET pracujących z niemodulowanym promieniem THz”. Na początku roku 2020 dołączył do zespołu prof. Alvydasa Lisauskasa w projekcie MAB CENTERA. Pracuje nad badaniem limitów wysokiej częstotliwości tranzystorów polowych i bipolarnych tranzystorów heterozłączowych.

Dr

Dr Dmytro But otrzymał dyplom w dziedzinie inżynierii mikroelektronicznej Kijowskiego Instytutu Politechnicznego NTUU na Ukrainie w 2009 roku. Doktorat z zakresu fizyki obronił na Uniwersytecie w Montpellier w 2014 r. W latach 2014 – 2015 podjął pracę jako inżynier w Katedrze Fizyki i Technologii Układów Niskowymiarowych w V.E. Lashkaryov Institute of Semiconductor Physics NAS na Ukrainie. Od roku 2015 r. pracował na Uniwersytecie w Montpellier w grupie zajmującej się spektroskopią terahercową. W roku 2017 r. został zatrudniony jako asystent w Instytucie Elektrodynamiki, Mikrofal i Inżynierii Obwodów na Politechnice Wiedeńskiej. Następnie w 2018 roku dołączył do grupy badawczej w Instytucie Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk, a w roku 2019 do projektu MAB CENTERA. Jego zainteresowania badawcze obejmują fizykę materii, elektronikę terahercową oraz systemy i urządzenia półprzewodnikowe.

Dr

Dr Jacek Przybytek uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim w 1997 roku tytuł doktora w dziedzinie doświadczalnej fizyki ciała stałego, specjalność: własności elektronowe materiałów i przyrządów elektronicznych w warunkach ekstremalnie niskich temperatur, wysokich ciśnień hydrostatycznych i silnego pola magnetycznego. Prowadził badania podstawowe i stosowane, m. in. własności optycznych i elektronicznych głębokich defektów i optymalizacji własności szumowych komercyjnych czujników pola magnetycznego opartych o zjawisko Halla w heterostrukturze AlGaAs/GaAs (stypendium podoktorskie Marie Curie Industrial Host Fellowship w Montrouge Technology Center firmy Schlumberger: 2000-2002).

Dr

Dr Elham Javadi otrzymała tytuł licencjata w Urmia University oraz tytuł magistra w Amirkabir University of Technology. Doktorat obroniła na Uniwersytecie Teherańskim w Iranie w roku 2018. Jej prace dotyczyły elektrotechniki. Podczas pracy nad doktoratem przebywała w laboratoriach terahercowych Goethe University Frankfurt w Niemczech oraz w Universidad de Salamanca w Hiszpanii. Obecnie pracuje jako asystentka w Instytucie Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk. Jej zainteresowania badawcze obejmują: elektronikę terahercową, projektowanie i modelowanie urządzeń półprzewodnikowych oraz techniki obrazowania terahercowego.

Dr

Dr Maciej Sakowicz otrzymał dyplom magistra fizyki w 2004 r. oraz obronił doktorat z fizyki ciała stałego (2008 r.) na Uniwersytecie Warszawskim. Po ukończeniu studiów spędził rok w Montpellier we Francji, pracując w zespole prof. W. Knapa jako Postdoctoral Researcher. Zajmował się wykrywaniem promieniowania terahercowego przez tranzystory polowe. W latach 2009 -2012 dołączył do grupy prof. C. Silvy na Universite de Montreal w Kanadzie, jako Postdoctoral Researcher zajmując się ultraszybką spektroskopią organicznych ogniw słonecznych.

Doktoranci

Mgr

Mgr Aleksander Cherniadev urodził się w Kirowie w Rosji. Uczył się w Vyatka Humanitarian Gymnasium, gdzie uczęszczał na zajęcia w języku angielskim. Otrzymał tytuł magistra w dziedzinie nanocząsteczek i biofotoniki na Uniwersytecie Technologii Informatycznych, Mechaniki i Optyki (Uniwersytet ITMO) w Petersburgu w Rosji i École normale supérieure Paris-Saclay w Cachan we Francji w 2019 roku. W terminie od września 2017 r. do grudnia 2017 r. studiował na Uniwersytecie Eastern Finland (UEF) Joensuu w Finlandii na Wydziale Fizyki i Matematyki w Instytucie Fotoniki. Uzyskał licencjat z fotoniki i optycznych technologii informacyjnych na Uniwersytecie Technologii Informatycznych, Mechaniki i Optyki (Uniwersytet ITMO) w Petersburgu w 2017 roku. Obecnie pracuje w projekcie MAB CENTERA nad elektrodynamicznymi aspektami oddziaływania promieniowania z dwuwymiarowym gazem elektronowym.

Mgr inż.

Mgr inż. Maksym Dub urodził się w 1994 r. na Ukrainie. Dyplom licencjacki z fizyki obronił na  Żytomierskim Uniwersytecie Państwowym im. Iwana Franki. Napisał pracę na temat „Badanie kontaktów omowych z diamentami”. Następnie uzyskał kwalifikacje nauczyciela fizyki, astronomii oraz  informatyki. W roku 2016 ukończył studia magisterskie na kierunku fizyka na Żytomierskim Uniwersytecie Państwowym im. Iwana Franki. Od roku 2016 do dzisiaj jest asystentem naukowym w dziedzinie fizyki ciała stałego w Instytucie Fizyki Półprzewodnikowej Narodowej Akademii Nauk Ukrainy. W roku 2019 podjął pracę w projekcie DAINA w Instytucie Wysokich Ciśnień PAN oraz rozpoczął doktorat w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk.

Mgr inż.

Mgr inż. Ivan Yahniuk uzyskał tytuł magistra w dziedzinie fizyki półprzewodników na Wydziale Elektroniki Narodowego Uniwersytetu Iwana Franki w Lwowie w 2013 roku. Obecnie jest zatrudniony w Instytucie Wysokich Ciśnień PAN, w projekcie MAB CENTERA, a także w Laboratorium Badań Kriogenicznych i Spintronicznych (SL3) Instytutu Fizyki PAN. Jego główne zainteresowania naukowe obejmują: fizykę urządzeń półprzewodnikowych, wysokie ciśnienie oraz materiały topologiczne.

Mgr

Mgr Aleksandra Przewłoka urodziła się w Puławach w 1993 r. W 2019 roku ukończyła studia magisterskie na kierunku biologia na Uniwersytecie Łódzkim. W 2017 roku obroniła tytuł inżyniera na kierunku chemia w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Obecnie uczęszcza do Szkoły Doktorskiej Wojskowej Akademii Technicznej. Od 2013 do 2019 roku pracowała w Sieci Badawczej Łukasiewicz w Instytucie Materiałów Elektronicznych w Warszawie. Od października 2019 roku jest zawodowo związana z Centrum Badań i Zastosowań Technologii Terahercowych (MAB CENTERA). Jej obecne zainteresowania naukowe koncentrują się na badaniu właściwości nanomateriałów węglowych (zwłaszcza grafenu i nanorurek węglowych) oraz modyfikacji chemicznej tych materiałów w celu poprawy ich właściwości optoelektronicznych.

Mgr inż.

Mgr inż. Adil Rehman
Jest magistrem nauk technicznych w obszarze fizyki stosowanej. Obecnie zajmuje stanowisko asystenta w projekcie MAB CENTERA w Instytucie Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk. Jest również doktorantem Instytutu Fizyki Polskiej Akademii Nauk. W kręgu jego zainteresowań badawczych są: grafen i nowatorskie materiały 2D oraz pomiary subTHz i THz.

Mgr

Mgr Pavlo Sai uzyskał tytuł magistra fizyki na Wydziale Fizyki i Matematyki na Żytomierskim Uniwersytecie Państwowym im. Iwana Franki w 2015 roku. Przez trzy lata zdobywał doświadczenie jako inżynier w laboratorium problemów fizycznych i technologicznych elektroniki mikrofalowej na ciele stałym w V.E. Lashkaryov Institute of Semiconductor Physics NAS na Ukrainie. Obecnie jest doktorantem Instytutu Fizyki Polskiej Akademii Nauk. Pracuje w Instytucie Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk w projekcie MAB CENTERA. Jego główne zainteresowania naukowe to: urządzenia oparte na GaN dla zakresu widmowego THz, tranzystory o wysokiej ruchliwości elektronów, kontakt omowy i barierowy z materiałami z grupy azotków.

Mgr

Mgr Maria Szoła jest doktorantką w Instytucie Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk. Jej badania koncentrują się na pomiarach magnetospektroskopii THz i pomiarach transportu magnetycznego pod ciśnieniem hydrostatycznym. Studia magisterskie ukończyła z wyróżnieniem na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jej projekt badawczy polegał na optycznie stymulowanej luminescencji azotku boru, jako dozymetrycznej metody promieniowania rentgenowskiego. W latach 2017-2019 pracowała w Laboratorium Spektroskopii THz. Jej badania dotyczyły luminescencji domieszkowanych modulacją struktur 2D w temperaturach kriogenicznych i wysokich polach magnetycznych ze wzbudzeniem THz.

Mgr inż.

Mgr inż. Dmitriy Yavorskiy jest doktorantem piątego roku na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadzi badania w grupie THz Lab pod kierunkiem profesora Jerzego Łusakowskiego. Jego praca jest związana przede wszystkim z fizycznymi zjawiskami detektorów i emiterów THz, takimi jak: wzbudzenie magnetoplazmy w 2DEG, przejścia cyklotronowe, efekt Gunna lub efekt Smitha-Purcella. Zbudował wiele zestawów eksperymentalnych do wykrywania i emisji struktur półprzewodnikowych i urządzeń z materiałów sypkich krzemu, GaAs, GaN i CdTe oraz systemów 2D. Jego badania obejmują szeroką gamę różnych technik pomiarowych, takich jak magnetospektroskopia terahercowa, fotoprzewodzenie terahercowe, emisje terahercowe i pomiary transportu w temperaturach kriogenicznych lub pokojowych oraz w wysokich polach magnetycznych.

Inżynierowie

Mgr inż.

Mgr inż. Maciej Filipiak uzyskał tytuł magistra fotoniki na Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej w 2018 roku. Posiada 9-miesięczną praktykę w cleanroomie w laboratorium Litho w IMEC w Belgii. Obecnie jest pracownikiem Centrum Zaawansowanych Materiałów i Technologii CEZAMAT, a także inżynierem w projekcie MAB CENTERA w Instytucie Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk. Zajmuje się fotolitografią i procesami odporności chemicznej.

Mgr

Mgr Yurii Ivonyak otrzymał tytuł magistra fizyki na Wydziale Półprzewodników Narodowego Uniwersytetu Jurija Fedkovycha na Ukrainie w 2005 roku. Posiada trzyletnie doświadczenie w pracy inżynierskiej w laboratorium fizyki powierzchni i nanofotoniki półprzewodników w Instytucie Fizyki Półprzewodników W.E. Łaszkariewskiego NAS na Ukrainie. Od 2008 roku jest doktorantem w Instytucie Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk. Jest zatrudniony w Laboratorium NL-11 (Terahertz Laboratory) Instytutu Wysokich Ciśnień PAN.

Dr

Dr Ewelina Karpierz ukończyła studia na kierunkach: Technologia Chemiczna na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej, a także Inżynieria Nanostruktur, makrokierunek na Wydziale Fizyki i Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. W 2019 roku obroniła doktorat na Politechnice Warszawskiej, po czym dołączyła do grupy MAB CENTERA. Zajmuje się badaniami nad układami opartymi na dwuwymiarowych heterostrukturach krystalicznych.

Mgr inż.

Mgr inż. Mateusz Słowikowski uzyskał tytuł magistra na kierunku elektronika na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. Odbył dziesięciomiesięczny staż w IMEC w Belgii. Obecnie pracuje nad doktoratem z elektroniki w zakresie fotonicznych układów scalonych na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych (PW). W projekcie MAB CENTERA odpowiada za procesy litografii wiązką elektronową.

Mgr inż.

Mgr inż. Bartłomiej Stonio uzyskał tytuł magistra na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej w 2018 roku. Odbył sześciomiesięczną praktykę w IMEC w Belgii. Obecnie pracuje nad doktoratem z zakresu elektroniki w zakresie materiałów 2D na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych (PW). W projekcie CENTERA jest odpowiedzialny za procesy wysokotemperaturowe i osadzanie warstw.

Mgr inż.

Mgr inż. Piotr Wiśniewski tytuł inżyniera i magistra uzyskał na Politechnice Warszawskiej, gdzie obecnie pracuje nad doktoratem. W 2013 roku odbył 6-miesięczny staż w IMEC w Belgii. Zajmował się tam urządzeniami plazmowymi do wytwarzania zaawansowanych układów CMOS. Obecnie zatrudniony jest w Centrum Zaawansowanych Materiałów i Technologii CEZAMAT, Politechniki Warszawskiej, a także w Centrum Badań i Zastosowań Terahercowych (MAB CENTERA) w Instytucie Wysokich Ciśnień Polskiej Akademii Nauk. Jego zainteresowania badawcze obejmują fizykę i modelowanie urządzeń półprzewodnikowych ze szczególnym uwzględnieniem problemów związanych ze zjawiskami kwantowo-mechanicznymi oraz technologią półprzewodnikową.